Historia

I nieszczęście bowiem łatwiej jest znosić, kiedy je można powierzyć przyjacielowi. Niestety - takiej bratniej duszy poeta nie umiał odnaleźć w Zakładzie Sw. Kazimierza. Byli tam ludzie poczciwi, zacni, dobroduszni - przeważnie starzy oficerowie, weterani obydwóch powstań narodowych - poza tym jednak nazbyt naiwni i prości czy po prostu za bardzo rubaszni, aby stać się powiernikami wykolejonego pisarza. Toteż coraz częściej z piersi poety wyrywała się bolesna skarga: "Już więc mam zgasnąć w mojej samotności... - i tak się rozwiać i zagłuchnąć właśnie - jak w puszczy echo samotnej piosenki?" Gdyby ktoś mało obeznany z dziejami literatury polskiej przeczytał noworoczne numery czasopism warszawskich z roku 1877, mógłby odnieść nieprawdopodobne wrażenie, że chociaż ówczesna krytyka literacka nie zawsze znajdowała się na odpowiednim poziomie i nie zawsze umiała dostarczyć społeczeństwu właściwych wiadomości o najwybitniejszych pisarzach tego okresu, to jednak nie można jej było zarzucić, że zapomniała o... Norwidzie i Olizarowskim!

działki budowlane kraków Uporczywy Kaszel u dziecka Najlepsze pożyczka Rybnik - porównaj. Olizarowski .